Suspended animation – pozorna śmierć

Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Suspended animation – pozorna śmierć

Pozorna śmierć – nazywana też letargiem, faza agonii, okres życia minimalnego (vita minimalis), stan, w którym funkcje życiowe są zredukowane do tego stopnia, iż są niewykrywalne.

Mogłoby się wydawać, że od dawna kultywowany na całym świecie zwyczaj czuwania przy zmarłym w dzisiejszym świecie zaawansowanej medycyny wydaje się pieśnią przeszłości, jednak w kontekście zjawiska pozornej śmierci ma swoje uzasadnienie. W dawnych czasach, gdy ocena stanu życia zależała głównie od wyczucia pulsu, bicia serca, stężenia i wyziębienia pośmiertnego, zdarzało się, że uznany za zmarłego - „ożywał”. Uważa się, że legendy o zombie czy wampirach mają swój początek właśnie przez takie przypadki.

Również w dzisiejszych czasach, przy zastosowaniu zaawansowanych technik diagnostycznych zdarzają się omyłki w stwierdzaniu zgonu. Stan śmierci pozornej charakteryzuje się takim zminimalizowaniem funkcji życiowych, że nie można ich stwierdzić nie tylko na podstawie najprostszych metod fizykalnych, ale nawet badań czynności elektrycznej serca (EKG) czy mózgu (EEG), ponieważ sygnały biologiczne są tak słabe, że występują poza pasmem przenoszenia aparatury medycznej. W kryminalistycznej nomenklaturze istnieje nawet pojęcie „niepewnych cech śmierci”, czyli m. in.: brak pulsu i oddechu, zanik odruchów, rozszerzenie źrenic czy oziębienie i bladość ciała.

Głównymi powodami śmierci pozornej są: działanie leków (zwłaszcza z grupy barbituranów), urazy głowy, niedotlenienie, anemia lub wychłodzenie organizmu. Neurolodzy uznają, że stan ten jest zaburzeniem działania ośrodkowego układu nerwowego, a jego występowanie jest bardzo rzadkie.

Czemu więc hasło „suspended animation” pojawia się w czołówce „Fringe”?

Pozorna śmierć interesuje naukowców i pseudonaukowców ze względu na możliwość sztucznego wywoływania tego stanu poprzez wprowadzanie w stan hibernacji lub letargu farmakologicznego. Już obecnie obniżanie temperatury ciała pacjenta jest używane np. w czasie operacji na otwartym sercu, jako alternatywa dla zastosowania płuco-serca. Jednak długotrwałe utrzymywanie ciała w niskich temperaturach prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia tkanek. Dlatego głównym problemem jest nie tyle samo wprowadzenie w ten stan, ale jednoczesne zahamowanie procesów rozpadu komórek oraz możliwość przywrócenia prawidłowych funkcji życiowych.  Wyniki obecnie prowadzonych badań (na zwierzętach) są obiecujące, jak np. chemiczne spowalnianie funkcji życiowych u myszy, zastępowanie części krwi związkiem o niskiej temperaturze, a następnie ponowne pompowanie jej do krwioobiegu (badania na psach, osiągnięto wysoki procent przywróconych do funkcjonowania zwierząt bez uszkodzeń mózgu). Pozwala to na rozważenie możliwości znacznego opóźnienia procesów starzenia się organizmów lub hibernowanie śmiertelnie chorych w celu ich oczekiwania na wynalezienie kuracji. Rodem z filmów science fiction jest również projekt NASA, dotyczący możliwości utrzymywania stanu minimalnego życia u astronautów w czasie długotrwałych lotów kosmicznych.

Pośrednio z zagadnieniem zjawiska pozornej śmierci łączy się tzw. mind uploading, czyli hipotetyczna możliwość skanowania i przesyłania „danych” z mózgu człowieka do komputera (oraz rozbudowanie interfejsu mózg-komputer). Takie rozwiązanie dałoby możliwość unieśmiertelnienia człowieka dzięki ciągłemu przesyłaniu informacji do „nowego” ciała, ewentualnie backupu na wypadek niepowodzenia procesu wprowadzenia i wybudzenia z letargu.

Oczywiście wszystkie te technologie są na razie w fazie badań lub czystych hipotez, ale ze względu na ich ogromne możliwości w dążeniu do wielkiego marzenia ludzkości – nieśmiertelności – na pewno będą rozwijane.

Maladie

Źródła: wikipedia, www.kryminalistyka.fr.pl